BİR SINIR ÖTESİ TUTTURMUŞ GİDİYORLAR. NİÇİN SINIR ÖTESİ EFENDİM? MUSUL'U KERKÜK'Ü ALMAK İÇİN Mİ? YOKSA PKK'YI TEMİZLEMEK İÇİN Mİ? MUSULU KERKÜKÜ ALMAK İÇİN İSE EVET! AMA SADECE PKK'YI BİTİRMEK İÇİNSE HAYIR! NEDEN Mİ? ÇÜNKÜ PKK'YI BİTİRMEK İÇİN ÖNCE İÇTEN BAŞLAMAMIZ LAZIM OPERASYONLARA! BİLİNDİĞİ GİBİ PKK ARTIK YALNIZ DAĞLARDA DEĞİL ANKARA, İSTANBUL, İZMİR GİBİ METROPOL ŞEHİRLERDEDE PKK ve PKK SEMPATİZANLARI VAR. HATTA T.C OKULLARINDA ve DEVLET DAİRELERİNDEDE BU SEMPATİZANLARI GÖRMEK MÜMKÜN...! EN ACISI ELLERİNDE PKK PAÇAVRALARIYLA HAİN EYLEMLER YAPIP, BU HAİN EYLEMLERİ ÇIĞIRINDAN ÇIKARIP ŞEREFLİ TÜRK POLİSİNE TAŞ ATMA CÜRETİNİ GÖSTEREN PKK SEMPATİZANLARINIDA HEPİMİZ GÖRDÜK!  İŞTE BU YÜZDEN DERİM Kİ; ÖNCE BİR İSTİHBARAT OLUŞTURUP, POLİSEDE YETKİ VERİP! BU İÇİMİZDEKİ HAİNLERİ TEMİZLEYELİM...! TEMİZLEYELİM Kİ YARIN SINIRÖTESİ OPERASYON YAPTIĞIMIZ ZAMAN AYAĞIMIZA DOLAŞMASINLAR!

         BİRDE VARSAYALIM IRAK'A GİRDİK, PKK'YI NEREDE BULMAYI DÜŞÜNÜYOSUNUZ? KANDİL DE Mİ, BAĞDAT'TA MI NEREDE...! YANLIŞ YAPMAYALIM BEYLER ÜÇ BEŞ ÇABULCU YÜZÜNDEN ŞEREFLİ ASKERİMİZİ DİPSİZ BİR KÖR KUYUYA ATMAYALIM! SÖZDE BARIŞTAN YANA OLAN HÜR DÜNYAYI DA KARŞIMIZA ALMAYALIM....! HÜR DÜNYAYI HEPİMİZ BİLİYORUZ.! AMA KÖR KUYUDAN KASTIM; ABD ASKERİ'DE ORADA, İNGİLİZ ASKERİDE ORADA BUNLARIN HEPSİ PKK'NIN DESTEKÇİLERİ! BİZ ORAYA GİRDİĞİMİZ ZAMANDA EL ALTINDAN BU İTLERİ DESTEKLEMEYECEKLER Mİ? PKK'NIN TANKI VARMIŞ NEREDEN ALMIŞ BU TANKLARI? YILLARDIR SÖZDE MÜTTEFİKİMİZ ABD İNCİRLİKTEN UÇAK KALDIRIP, CÜDİ DAĞINDAKİ PKK MİLİTANLARINA SİLAH ve MÜHİMMAT İNDİMİYOR MU(!)? ............................. AKILLI OLALIM BEYLER...! 

             EN BAŞTA DEDİĞİM GİBİ ÖNCE İÇİMİZDEKİ HAİNLERDEN BAŞLAYALIM TEMİZLİĞE...! DAHA SONRA KUZEY IRAK'A GİRELİM! YALNIZ SADECE PKK'YI VURMAK İÇİN DEĞİL! KUVAYİ MİLLİYE SINIRLARI İÇERİSİNDEKİ, TÜRKÜN ÖZ YURDU OLAN MUSUL'U ve KERKÜK'Ü ALMAK İÇİN GİRELİM. İŞTE O ZAMAN BÜTÜN DÜNYAYI KARŞIMIZA ALABİLİRİZ! ÇÜNKÜ BU BİZİM HAKLI DAVAMIZDIR...! VAKİT ÇOK GEÇ OLMADAN.............

SAYGI ve SEVGİYLE; YÜCE ALLAH TÜRK'Ü KORUSUN ve YÜCELTSİN 

Millet halinde yaşamanın şartlarından biri de milli sembollere saygı göstermektir. İnsan, medenileştiği oranda hürriyetlerinden bir bölümünü fedaya ve bazı kaidelere saygı göstermeye mecburdur. Medenî insan, hayvan gibi rasgele yerde uzanıp uyuyamaz. Her istediği zaman bağıramaz veya türkü söyleyemez. Her istediği şeyi her zaman ve her yerde yapamaz.

Medenî insan milletçe kutlu sayılan canlı veya cansız varlıklara da saygılı davranır. Kutlu sayılan nesneler bayrak gibi, arma gibi, millî marş; gibi, şeref ve namus gibi şeylerdir. Hayvan için bütün bunlar, bu arada bayrak da değersiz bir şeydir. Çünkü yetmez. Şeref ve namus diye bir duygu veya içgüdünün hayvanda bulunmasına imkan yoktur. Hayvan milli sembolü de bilmez. Çünkü hem millet değildir, hem de millî sembol onun için taş ve ağaç gibisinden herhangi bir nesnedir.

Milleti millet yapan kaidelerin içinde millî semboller de bulunduğu için bir milleti yıkmak isteyenler onun millî sembollerine de hücum ederler.

Bir toplumun millî sembolleri olmadı mı artık sürüleşmiş demektir. Bilginlerine, profesörlerine ve her şeyine rağmen onun koyun sürüsünden veya karınca yuvasından farkı yoktur.

Millî sembollere saldıranlara dikkat edilmelidir: bunu cehalet veya hamakatlarından mi, yoksa gizli maksatlarından mı yapıyorlar?

Millî sembol olan Oğuz Han'a dil uzatıldı mı, biliniz ki, o, bilerek veya bilmeyerek düşman için çalışıyor demektir.

Millî sembol olan Bozkurt'a köpek diyenler için de durum aynıdır. Üstelik onlar aynada kendilerini görmektedir.
 

Ötüken, 13 Nisan 1974, Sayı: 5
 

Bozkurt millî sembolümüzdür. Türkler çok eski çağlarda, totem devrinde kendilerinin bir Bozkurt'tan türediğine inanmışlardır. Böylece Gök Türkler dişi, Dokuz Oğuz - On Uygurlar erkek Bozkurt'un soyu sayılmış, Kun yani Oğuzlar'a ise Bozkurt büyük yürüyüşlerde kılavuzluk etmiştir.

Totem ve itibârî ata her millette, boyda, urukta vardır. Bunlar milletin vicdanına siner, ilmin bugünkü ilerleyişi karşısında insanların kurttan türemesine imkân olmadığı kabul olunmakla beraber Bozkurt millî sembol olmakta devam eder.

"Bozkurt da ne oluyormuş? Nihayet bir hayvan" deyince iş değişir. O zaman dünyada hiçbir şeyin mânevî değeri kalmaz. Kutlu tanınan, sevilen, sayılan her varlığa bir kulp takılır.

"Ana" nihayet çocuğu dünyaya getiren bir dişidir. "Bayrak" renkli bir bez parçasıdır. "Devlet Başkanı" herhangi bir adamdır. "Anayasa" sıralanmış maddelerden ibarettir. "Ahlâk" açıkgözlerin ahmakları yolmak için uydurduğu bir yalan, "aile" ve "disiplin" insanlara sıkıntı vermekten başka rolü olmayan lüzumsuz şeylerdir.

Denk kuvvetteki iki komşu devletten birindeki millet yukarıdaki tarifleri kabul etmiş, ikincisi kutlu prensip ve varlıklara inanmışsa bu ikincisi günün birinde ötekini mutlaka yener, hatta haritadan siler.

Ebedî barış teramesine inanmak cehalet, hamakat, ihanettir. Ebedî barışın asla gelmeyeceğine, milletler ve devletler arasındaki kırankırana güreşin sonuna kadar devam edeceğine en iyi örnek son Pakistan - Hindistan çatışmasıdır. Dünyanın en sefil ve süfli milleti olan Hind'ler elegeçen fırsatı kaçırmayarak Doğu Pakistan'ı, ilerde yutmak üzere Pakistan'dan koparmasını başardılar.

Coğrafyası ve tarihi bakımından tehlikeli bir bölgede yaşayan Türkiye güçlü olmaya mecburdur. Güçlü olmanın şartlarından biri manevî alanda kuvvetli olmak, millet fertlerini birleştirecek prensiplere, sembollere, şahıslara bağlanmaktır.

Türkiye'de, Türkçülükle komünizm çarpışırken hükûmet iki tarafa da aynı gözle bakamaz.

Biri yurdu büyütmek, biri parçalayarak başka devletlere bağlamak olan iki fikri eşit tutmak çılgınlıktır.

                                                        ***

Konya'da çıkan "Yeni Meram" gazetesinin 7 Ocak 1972 tarihli sayısında, oradaki Selçuk Eğitim Enstitüsü'ndeki olaylardan bahsolunuyor. Öğrencilerden 300'ü aşan bir topluluk, okula Bozkurtlu rozetle geldikleri için okul müdürü "Yusuf Ziya Beyzadeoğlu" bunları Disiplin Kuruluna vererek cezalandırmış. Bozkurtlu rozetle gelirlerse, okula alınmamaları kararlaştırılmış.

Bozkurtlu rozet millî - tarihî bir semboldür. Türk Devleti'nin bir okulunda bunu takanları cezalandırmak aklın, idrâkin, millî şerefin, millî duygunun asla kabul edemeyeceği bir davranıştır.

"Yeni Meram" gazetesine göre müdür bu hareketi şöyle tevil etmektedir:

30 Aralık günü 300'e yakın öğrencinin Bozkurtlu rozeti takarak okula geldikleri görüldü. Öğrenciler arasında bu durum huzursuzluklara, kıpırdanmalara neden oldu. Biz öğrencilerimize rozet takmanın yasak olmadığını, yalnız Bozkurt rozetiyle enstitüye girmelerinin kesinlikle yasaklandığını bildirdik. Bu karara uymayan öğrencileri sınıfa almadık"

Müdür bu kararın sebebini geçen yılki olaylarda arayarak şöyle diyor:

"Öğrencilerimizin kimsi Mao şapkası giydi, sol yumruğunu kaldırdı. Kimi kalpakla okula geldi. Sağ yumruğu ile selâm durdu. Ardı arkası kesilmeyen çatışmalar oldu. İşte biz bunların önüne geçmek ve bu ortamı silmek için bazı tedbirler almayı kararlaştırdık."

Yani müdür, sıtmayı cibinlikle tedavi etmeye kalkmış. Bir kere Maocularla kalpaklıları eşit tutmak dünyadan haberi olmamak demektir. Maocunun görevi ve düşüncesi Türkiye'yi yıkmak, kalpaklı dediği Türkçülerinki ise yaşatmaktır. Müdür, Maocu dediği vatan hainlerini topyekûn tardetmediyse görevini yapmamış demektir. Onlar yarın öğretmen olarak Türk çocuklarını zehirleyecekler, bunun günahı şu garip isimli Beyzadeoğlunda olacaktır. Bir de kalpaklıların selâm verdikleri hakkındaki söz müdürün kavl-i mücerredidir. Türkçüler yumruk kaldırarak değil, adam gibi selâm verirler.

Bozkurt rozetinden tedirgin olanlar varsa milliyetçilik düşmanı olan kimselerdir. Bunların yola getirilmesi lâzımdır. 12 Mart Muhtırası Bozkurt rozetini taşıyanlara değil, sol yumrukla selâm verenlere karşı yapıldı.

Millî Eğitim Bakanı'nın dikkatini çekiyorum. Bu işe el koyarak aydınlatsın.

Konya Eğitim Enstitüsü'ndeki öğretmenlere acımamak da elden gelmiyor. Demek bunların içinde Bozkurt'un ne olduğunu bilen kimse yokmuş. Peki bunlar ne bilir?

Atatürk'ü değil mi? Onu da bilmezler. Bilselerdi Atatürk hakkına İngilizce "Bozkurt" diye kitap yazıldığından haberleri olacaktı.

Bozkurt'an bu korku neye?

Yoksa Beyzadeoğlu kendisini kuzu mu sanıyor?


Ötüken Dergisi, 19 Ocak 1972, Sayı: 98
 

Sağ” ve “sol” deyimlerinin iktisadî mânâsından başka bir de ideolojik anlamı olduğu malûmdur. Günümüzde iktisadî doktrinler 15. Asırdaki tarikatlar gibi birbirine karıştığı halde fikriyat bakımından sağ ve sol hâlâ kesin çizgilerle birbirinden ayrılmış durumdadır.

Çünkü iktisadî şekiller ve şartlar zamanla değişmekte, fakat “ülkü” sabit kalmaktadır. Sosyal demokrat, Hıristiyan sosyalist, cumhuriyetçi sosyalist, nasyonal sosyalist deyimleri bu tedâhüllerin örneğidir.

Fikriyat (ideoloji) bakımından sağ ile solu birbirinden ayıran en kesin fark, sağın milliyetçi olmasına karşılık solun beynelmilelci karakterde bulunmasıdır.

Milliyetçilik, tarihin binlerce yılda doğurduğu sosyal bir neticedir. Binlerce yıllık hayatın kaynaştırdığı, her bakımdan birleştirdiği insan topluluklarının bu netice içinde yaşaması, onun nimetlerini gördüğü için milliyeti muhafaza uğrunda her fedakârlığa hazır bulunması da gayet normaldir. Milliyet duygusu bu kadar kuvvetli olmasaydı tarihin korkunç bozgunlarını gören milletlerin hemen dağılması gerekirdi. Böyle olmadığını, bozgunlardan sonra o toplumların daha kuvvetli olmak için nasıl çalıştığını 20. Yüzyıl tarihi göstermiştir. Bu konuda Polonya ve Almanya’yı örnek vermek kâfidir.

Sol ise, iktisadî görüş olarak bazı noktalarda haklı bile bulunsa, tabiattaki galât-ı hilkatler gibi toplum hayatının bir yanlış yaratılmasından, marazî düşüncesinden başka bir şey değildir.

Son zamanlarda görüldüğü gibi sola milliyetçilik demek milliyetçilik ile halkçılığı karıştırmaktan doğar. Halkçılık, bugün yaşamakta olan yoksul tabakanın bolluğa kavuşmasını düşünmektir. Milliyetçilik, dünü de içine alarak hem bugünü, hem yarını kapsayan bir büyüklük duygusudur.

Solun “milliyetçilik” dediği “halkçılık” siyasî sınırların dışındaki soydaşlara karşı kör ve sağırdır. Milliyetçilik ise, hangi devletin idaresinde olursa olsun bütün soydaşları düşünen, onları kurtarmak için her fedakârlığı göze alan, hayatın ve insanlığın mânâsını bu fedakârlıkta bulan ülküdür.

Solculuk için hayat “ekonomik yaşantı”dan başka bir şey değildir. Mazinin mirası, geleceğin büyüklüğü onun umurunda değildir. O, çok kazanmak, rahat edip eğlenmekten başka bir şey düşünmez. Bunları ileri sürerken her toplumda bulunan vurguncuları öne sürerek bunları sağa mal etmeye çalışır.

Milliyetçi olduğunu ileri süren “sol”, vaktiyle Fransa ve İspanya’da görüldüğü gibi komünistlerle iş birliği yaparak “millî cephe” adı altında kendi toplumlarını kardeş kavgasına, kargaşalığa ve felâkete sürüklemekten çekinmeyen bir düşünce olduğuna göre, bunlara milliyetçi demek temelsiz ve gülünç bir iddiadan başka bir şey değildir...
 

Ötüken, Şubat 1974, Sayı: 2